اینله و آنله ترمیمهای «غیرمستقیم» هستند؛ یعنی برخلاف پرکردگی معمولی که در همان جلسه داخل دهان ساخته میشود، اینها بیرون از دهان (در لابراتوار یا با دستگاه CAD/CAM) ساخته و سپس روی دندان چسبانده میشوند.
تفاوت اینله و آنله در چیست؟
- اینله: فقط فضای بین برجستگیهای (کاسپهای) دندان را پر میکند و به کاسپها نمیرسد.
- آنله: علاوه بر بخش میانی، یک یا چند کاسپ دندان را هم میپوشاند و در نتیجه ساختار دندان را بیشتر تقویت میکند.
چه زمانی بهجای پرکردگی معمولی انتخاب میشوند؟
وقتی حفرهی پوسیدگی آنقدر بزرگ است که یک ترمیم کامپوزیت مستقیم دوام کافی نخواهد داشت، اما هنوز بافت سالم کافی برای پرهیز از تراش کامل و روکش کردن وجود دارد. آنله در واقع گزینهای است که ساختار طبیعی بیشتری از دندان را حفظ میکند.
جنسهای رایج
- سرامیک: بهترین نتیجهی زیبایی و رنگ نزدیک به دندان طبیعی
- کامپوزیت لابراتواری: ارزانتر از سرامیک، سایش ملایمتر روی دندان مقابل
- طلا: از نظر دوام و سازگاری بیولوژیک عالی، اما به دلیل ظاهر، امروز کمتر انتخاب میشود
مزایا و محدودیتها
مزیت اصلی، دقت بالاتر نقاط تماس و دوام بیشتر نسبت به ترمیم مستقیم بزرگ است. محدودیتها هم واقعیاند: معمولاً به دو جلسه (مگر با CAD/CAM یکروزه) و هزینهی بیشتری نسبت به پرکردگی معمولی نیاز دارد، و کیفیت چسباندن نهایی نقش تعیینکنندهای در طول عمر آن دارد.
در بخش یافتن دندانپزشک انامو بر اساس شهر و تخصص، بهترین دندانپزشک را پیدا کرده و آنلاین نوبت بگیرید.
اینله و آنله یک حد وسط ارزشمند بین پرکردگی و روکش هستند؛ اگر دندانپزشک این گزینه را پیشنهاد داد، معمولاً به این معناست که میخواهد بافت سالم بیشتری از دندان شما را حفظ کند.