پیوند لثه؛ درمان تحلیل لثه و ریشه‌های نمایان

در تحلیل لثه، بافت لثه از روی ریشه‌ی دندان عقب‌نشینی می‌کند. اگر این روند ادامه یابد، پیوند لثه راهی برای بازگرداندن پوشش محافظ ریشه است.

چرا فقط یک مسئله‌ی زیبایی نیست؟

• سطح ریشه مینا ندارد و بسیار مستعد پوسیدگی و سایش است.
• حساسیت شدید به سرما و گرما ایجاد می‌شود.
• ادامه‌ی تحلیل می‌تواند به از دست رفتن استخوان نگهدارنده و در نهایت لق شدن دندان منجر شود.

انواع رایج پیوند لثه

• پیوند بافت همبند (زیرمخاطی): رایج‌ترین روش؛ بافت از زیر سطح کام برداشته می‌شود و زیر لثه‌ی ناحیه‌ی هدف قرار می‌گیرد. نتیجه‌ی زیبایی و پوشش ریشه معمولاً بسیار خوب است.
• پیوند لثه‌ی آزاد: بافت مستقیماً از کام برداشته و روی ناحیه قرار می‌گیرد؛ بیشتر برای افزایش ضخامت لثه به‌کار می‌رود تا پوشاندن کامل ریشه.
• پیوند پایه‌دار: از بافت لثه‌ی مجاور خود ناحیه استفاده می‌شود و نیازی به برداشت از کام نیست؛ نیازمند لثه‌ی سالم و کافی در همسایگی است.
• مواد جایگزین بافتی: در برخی موارد به‌جای برداشت از کام، از ماتریکس‌های زیستی فرآوری‌شده استفاده می‌شود که ناحیه‌ی جراحی دوم را حذف می‌کند.

دوره‌ی بهبود

معمولاً ناحیه‌ی برداشت از کام بیش از خود ناحیه‌ی پیوند احساس ناراحتی ایجاد می‌کند و اغلب با یک پلاک محافظ پوشانده می‌شود. در هفته‌های اول نباید ناحیه‌ی پیوند را مسواک زد؛ به‌جای آن از دهانشویه‌ی تجویزشده استفاده می‌شود. غذای نرم و خنک و پرهیز از کشیدن لب برای دیدن ناحیه توصیه می‌شود.

مهم‌ترین نکته: علت را برطرف کنید

اگر عامل تحلیل — مسواک زدن بیش از حد محکم، بیماری لثه یا فشار ناشی از دندان‌قروچه — برطرف نشود، تحلیل پس از پیوند دوباره تکرار می‌شود. شناسایی و اصلاح علت، بخش جدایی‌ناپذیر درمان است.

پیوند لثه یک درمان قابل‌پیش‌بینی است، اما بهترین نتیجه زمانی حاصل می‌شود که پیش از پیشرفت زیاد تحلیل انجام شود.