در ترمیم کامپوزیت دندانهای خلفی که سطح مجاور دندان (کلاس II) درگیر است، نوار ماتریکس نقش قالب موقت را بازی میکند تا کامپوزیت شکل و نقطهی تماس طبیعی دندان را بازسازی کند.
چرا نقطهی تماس صحیح اهمیت دارد؟
اگر نقطهی تماس بین دو دندان بهدرستی بازسازی نشود، غذا در آن فضا گیر میکند و خطر پوسیدگی مجدد و التهاب لثه در همان ناحیه بهشدت افزایش مییابد؛ همان مشکلی که در مقالهی «گیر کردن غذا لای دندانها» توضیح داده شد.
ماتریکس سکشنال (Sectional Matrix)
سیستم مدرنتر که از یک نوار کوچک فلزی بههمراه حلقهی فشاردهنده (Separator Ring) و وج (Wedge) تشکیل شده است؛ این ترکیب باعث میشود کامپوزیت با انحنای طبیعی و نقطهی تماس محکم شکل بگیرد.
ماتریکس دایرهای (Circumferential/Tofflemire)
نوار فلزی که کل دور دندان را احاطه میکند؛ برای ترمیمهای چندسطحی یا وقتی به دسترسی وسیعتر نیاز است مناسبتر است، هرچند در ایجاد انحنای طبیعی نقطهی تماس نسبت به سیستم سکشنال ضعیفتر عمل میکند.
وج (Wedge) چه نقشی دارد؟
وج چوبی یا پلاستیکی، نوار ماتریکس را در ناحیهی زیر لثه محکم نگه میدارد و از نشت کامپوزیت به داخل بافت لثه (Overhang) جلوگیری میکند؛ نشتی از این نقطه یکی از شایعترین علل شکست ترمیمهای کلاس II است.
نکات انتخاب سیستم ماتریکس
- برای ترمیمهای تکسطحی مجاور، سیستم سکشنال معمولاً نتیجهی بهتری میدهد.
- ضخامت نوار را متناسب با فضای بیندندانی بیمار انتخاب کنید.
- حلقهی فشاردهنده باید فشار کافی برای جبران ضخامت نوار ایجاد کند تا نقطهی تماس شل نشود.
در فروشگاه انامو تمام تجهیزات و مواد مصرفی دندانپزشکی را با بهترین قیمت تهیه کنید.
سرمایهگذاری روی یک سیستم ماتریکس باکیفیت، یکی از کوچکترین اما تأثیرگذارترین تصمیمهای خرید برای کاهش شکایت بیماران از گیر کردن غذا بعد از ترمیم است.