هر دندان شیری، علاوه بر نقش خود در جویدن و تکلم، فضای لازم برای دندان دائمی جایگزین را نگه میدارد. اگر این دندان زودتر از زمان طبیعی از دست برود، دندانهای همسایه شروع به حرکت به سمت فضای خالی میکنند.
نتیجهی این مهاجرت چیست؟
وقتی دندان دائمی زمان رویش خود میرسد، فضای کافی برایش باقی نمانده است. نتیجه میتواند نهفتگی دندان، رویش در موقعیت نادرست یا کراودینگ باشد — مشکلاتی که درمان آنها در آینده بسیار پیچیدهتر و پرهزینهتر از یک فضا نگهدار ساده است.
فضا نگهدار چگونه کار میکند؟
یک وسیلهی کوچک که فضای دندان ازدسترفته را باز نگه میدارد تا دندان دائمی بتواند در جای درست خود رویش کند. انواع رایج آن:
- باند و لوپ: رایجترین نوع برای از دست رفتن یک دندان؛ یک حلقه روی دندان مجاور و یک سیم که فضا را حفظ میکند
- لینگوال آرچ: برای حفظ فضا در چند ناحیهی فک پایین
- نانس یا کمان کام: برای فک بالا
- فضا نگهدار متحرک: در مواردی که چند دندان از دست رفته و بیمار همکاری خوبی دارد
چه زمانی لازم نیست؟
اگر دندان دائمی جایگزین در آستانهی رویش باشد یا رادیوگرافی نشان دهد که بهزودی خارج میشود، معمولاً نیازی به فضا نگهدار نیست. این تصمیم بر اساس رادیوگرافی و سن دندانی کودک گرفته میشود، نه صرفاً سن تقویمی او.
نکات مراقبتی
- کودک باید از خوردن غذاهای چسبنده و سفت با آن ناحیه پرهیز کند.
- بهداشت اطراف باند و سیم باید با دقت رعایت شود.
- در صورت شل شدن یا کنده شدن، باید سریعاً مراجعه شود؛ حتی چند هفته تأخیر میتواند فضا را از بین ببرد.
- ویزیتهای دورهای برای بررسی روند رویش دندان دائمی ضروری است.
در بخش یافتن دندانپزشک انامو بر اساس شهر و تخصص، بهترین دندانپزشک را پیدا کرده و آنلاین نوبت بگیرید.
فضا نگهدار یکی از کمهزینهترین اقدامات پیشگیرانهای است که میتواند از یک درمان ارتودنسی طولانی در آینده جلوگیری کند.